Antropologia instytucjonalna w Afryce

Ta książka na temat ekonomii politycznej rządzenia pokazuje strukturalne impasy neoliberalizmu w Afryce, z Beninem w epicentrum analizy. Ujawnia twardą tezę: obecna niestabilność systemowa nie jest przypadkiem, ale świadomym produktem paradygmatu, który metodycznie poświęcił etykę publiczną i interes ogólny na ołtarzu logiki rynkowej i poszukiwania renty.

Na poziomie filozoficznym autor analizuje porzucenie res publica. Podporządkowując politykę rynkowi, model ten doprowadził do rozmycia odpowiedzialności i erozji rządów prawa, redukując demokrację do zwykłego mechanizmu proceduralnego pozbawionego etycznej żywotności.

Reforma systemu partyjnego, przeanalizowana tutaj z naukowym rygorem, ujawnia paradoks: daleka od stabilizacji gry politycznej, zaakcentowała koncentrację władzy, przekształcając instytucje w instrumenty wykluczenia i pogłębiając nieufność obywateli. Piękno tej refleksji polega na jej chirurgicznej jasności, ujawniającej symptomy legitymizacji w agonii.

Autor proponuje powstanie umysłu na rzecz innej umowy społecznej.